Kërko

Me dorë në zemër…

Me zemër plot

Malit për ditëlindje

Jeta s’të ka borxh asgja ti ja ki borxh vedit me jetu!

Featured post

A t’kafshon Vetmia

Kjo mendësi, qi instalohet në vogëli, e qi asht trashigua prej brezit në brez, na e ka fut tutën prej të ndejturit apo të qenurit vetun si nji diçka qi nuk kapërdihet, nuk pranohet, si nji diçka qi as normal nuk asht! Dhe kështu falë presionit shoqnor e familjar e orës biologjike vajzat por edhe djemtë i ulin standardet, në disa raste krejt përtoke, për me arrit qëllimin përfundimtar të ekzistencës së tyne pra me u ba qift, edhe me e shtu farën tonë iliro-pellazge. More bre hiq s’ka lidhje a keni naj pikë takimi në vlera a ushqim a horoskop, hiq, ngaqë me kohë mësohesh apo thënë në stilin e dashamirëve “Me nji dynja, kush mirë se ka, veç kush t’rren”. Me automatizëm pra duhet me u pajtu me aq, me e dijtë qi kie me e pas keq se ashtu e kanë krejt, mos me ba fort zhurëm dhe mos me kërkue shumë se ti açik dynjas nuk je, e dynjaja pra asht e tillë.

Featured post

A i duhet peshkut biçikleta?

Unë besoj se gruaja, financiarisht e pavarur, sot nuk ka nevojë për burrë, në aspektin tradicional pra për t’i ofruar kulm mbi kokë, ushqim, mbrojtje e besa besa as për të bërë fëmijë kur kihet parasysh se sot gratë mund të mbesin shtatzënë me inseminim artificial. Por, unë poashtu besoj se një gruaje të tillë sot, përkundër mungesës së nevojës nuk i mungon dëshira për një burrë. Dëshira pra nuk i mungon. Por, sa është i gatshëm burri shqiptarë të mos jetë i nevojshëm dhe të kënaqet me faktin se është i dëshiruar. Sa i frikësohet ai të qenit vetëm i dëshiruar, pasi që specia e tij është mësuar të mos jap më shumë se minimumin prej vetes duke e pas lluksin e të qenit i nevojshëm. Sa të nevojshme e ka sot burri shqiptarë përkëdheljen e egos, kultivimin e ndjenjës së superioritetit, të qenit shpëtimtarë i familjes, të dëshmojë forcën qoftë edhe përmes muskujve. Dhe a është i gatshëm të ndryshojë?

Featured post

Mos harro që ti je nënë!

E di që nuk është e lehtë, e di që lukthi të rrotullohet, stomaku të dhemb, e di që i ndjen copat e shpirtit tek bien një nga një si fluska bore për ta shturar rrugën e urrejtjes. E di që inati të ka verbuar dhe mllefi të ka errësuar mendjen, e di që me raste e humb arsyen e shëndosh, që është e kuptueshme. Humbe arsyen, qaj e shaj sa të mundesh, çjerru, qesh e përqesh dhe bëjë çfarëdo që ty të ndihmon të tejkalosh këtë situatë por jo para fëmijëve

Featured post

Çfarë kam mësuar si një nënë e vetme në Kosovë

U bë tashmë një kohë që unë jam një nënë e vetme dhe përkundër faktit që cop ramë me u integru në Evropë e me i zhdukë kufijtë fizik, kufijtë e mentalitetit të shoqërisë sonë janë shumë të ngushtë për... Continue Reading →

Featured post

Ty, që kurrë mend s’u mbushe!

Ty që dashurohesh në potencial, në të mirën, të këndshmen, të njerëzishmen. Ty që je gjithmonë aty, që flakë prapa zënkat e zemërimet, që ushqen moralin dhe nderin, që shtrin dorën e hapë zemrën, që ofron ndihmë dhe dashuri të pakusht, ty që kurrë mend s’u mbushe! Të faleminderit! Pa ty kjo botë nuk do të kishte dritë!

Featured post

Tash

Ti munesh besë mos me m’zanë, që tash e kapërcej edhe lumin ma t’fellë ndoshta bash kur s’duhet e nji hap se qes ndoshta bash kur duhet ….   Kjo asht e vërteta jem, që për ty munet me kanë... Continue Reading →

Skllavnia

Skllavnia Poezi e shkruar nga Vesna Parun, e përkthyer nga Vlora Konushevci. Jam grue … Rrëfimi jem i lashtë e i trishtuem asht dridh i ngujuem para ndërgjegjës shkamb të maleve. Mos m’gjykoni deri sa te k’noj këtë himn t’vërtetë... Continue Reading →

Qysh m’gërryen malli për ty

Qysh m’gërryen malli për ty sikur treni shinat e vjetruem fishkëllima e tij ma merr paqen e ulë n’vagonin e parë. Rehatinë e shoh tek më del prej shpirtit minut për minut, copa copa nuk e di qysh përbirohet kur... Continue Reading →

Ky nuk asht shkrim për burra

K’shillë vedit: shkarkoje nji navigator qi punon pa internet, me naj zâ t’kandshëm qi nuk t’i shtin ethet. Kjo larg ma mire së kur e ki burrin në karrikën tjetër t’bahet si kasetofon i prishtë: “Këto pasqyret anash nuk janë për zbukurim”, “Vallahi ti nuk sheh mirë”, “Duhet me mbajt distancën normal që e rrok”, “Me gjithë këtë za nuk e nin as policinë me t’u lshu përmas” “Khuuu bre apet e paske grith”! Në vend të k’saj kange monotone e lëshon Majk-un deri në maksimum: “S’jena mooooo” edhe qjerresh te refreni aty “Amo ti e zgjedhe gurin hupe diamaaaant”!

Shpija jonë

Shpija jonë âsht e nemun, e smut, humnerë! E nuk ka ditë të zotit Kur gjaku nuk gufon prej plagëve t’reja E nuk ka ditë të zotit Kur dikush nuk kjan’ O shpija jonë asht e nemun, e smut, humnerë!... Continue Reading →

Nji mot përpjekjesh

T’ligsht kemi qillue T’ligshta përpjekjet me u çkap Sa herë t’avitem ti veç ma shumë gulçon Me njimij' dreqën n’kryet Tândin Témin Përpjekjet po n’a shkojnë n‘lesh Edhe leshin e kemi përzie S’âsht edhe qi e ki bâ mendjen top... Continue Reading →

Më vjen si refren i ndonnji kânge t’harrueme

Sikur nuk jem’ dashtë kurrë Sikur nuk kem’ puth ândrrat rinore, njanit, tjetrit Sikur nuk ken’ shkarravitë ngjyrat dashnijet në neve Fjalëmbaruem, fjalëharruem Sikur nuk jem’ kâne kurrë Por ndonjihere k’shtu koti Në ndonji ditë të përhimtë Me troshat e... Continue Reading →

Une jam vra ma shumë se nji herë !

Kur jam çky e jam ç’nderue n’sy të babës, të fëmijëve Tokën me thojë e kam grry e dhambët fort i kam shtrengue Qi mos me qit as edhe nji za Kamba duersh kam grry e grry me krejt hezin... Continue Reading →

Blog te WordPress.com.

Sipër ↑

Këtë e pëlqejnë %d blogues: