Kërko

Me dorë në zemër…

Me zemër plot

Kur nji zog pushon së dashtuni – Vesna Parun

Njerëzit i dojnë takimet e shkurta, letrat e shkurta, përjetimet e shkurta t’cilave nuk ke nevoj me jau lyp kuptimin nalt te yjet e as te skajet ma t’rrezikshme, e t’panjohuna të shpirtit. Po ato vuejtjet  e vogla ngjiten kadale n’trupin tonë t’çkyem prej mërzie, e bahën vet vdekja.

Featured post

N’tana mënyrat grue – Maya Angelou

Me kenë grue asht punë e madhe. Jo pa kënaqësi madje edhe ekstazë, por prapëseprapë asht punë e pafund dhe e pamëshirshme. Me u ba nji grue e moçme mund t’kërkoj ndoshta veç me lind me gjenitale të caktueme, me trashigue gjene jetëgjatësie si dhe fatin mos me t’shkel ndonji kamion, por me u ba dhe me mbet grue kërkon ekzistencën dhe përkushtimin e nji gjenie.    

Featured post

Ti që i ki duert ma t’pafajme se t’mijat – Vesna Parun

Unë nuk e mbërriva moshën ma t’bukur t’burrnisë së tij. Pjellorinë e tij nuk e shtrëngova n’gjinin tem që asht shkretu prej shikimeve t’atyne që i rrahin bagëtinë n’pazar e hajnave lakmitar. Unë kurrë s’kam me i kap për dore fëmjët e tij. E përrallat që për ta i kam gatit dikur moti ndoshta ua tregoj tuj vajtue arinjëve t’vegjël e t’mjerë. t’braktisun në pyllin e zi.  

Featured post

Peng i gjahut

N’djep të dyja përkunden, vend nuk nxajnë Sikur në ndonji lojë bajate t’shahut bërthamën t’a shkundin e sytë t’i mjegullojnë!

Featured post

A kemi lujt boll?

Në vendin tem krejt kanë luftu, edhe unë që kam qenë në Bllace edhe ai që ka qenë në Zvicër prandaj kemi ma shumë veteranë se miza, ani që vendi na asht coptu. Në vendin tem pakicat i dojmë tepër... Continue Reading →

Featured post

Malit për ditëlindje

Jeta s’të ka borxh asgja ti ja ki borxh vedit me jetu!

Featured post

A t’kafshon Vetmia

Kjo mendësi, qi instalohet në vogëli, e qi asht trashigua prej brezit në brez, na e ka fut tutën prej të ndejturit apo të qenurit vetun si nji diçka qi nuk kapërdihet, nuk pranohet, si nji diçka qi as normal nuk asht! Dhe kështu falë presionit shoqnor e familjar e orës biologjike vajzat por edhe djemtë i ulin standardet, në disa raste krejt përtoke, për me arrit qëllimin përfundimtar të ekzistencës së tyne pra me u ba qift, edhe me e shtu farën tonë iliro-pellazge. More bre hiq s’ka lidhje a keni naj pikë takimi në vlera a ushqim a horoskop, hiq, ngaqë me kohë mësohesh apo thënë në stilin e dashamirëve “Me nji dynja, kush mirë se ka, veç kush t’rren”. Me automatizëm pra duhet me u pajtu me aq, me e dijtë qi kie me e pas keq se ashtu e kanë krejt, mos me ba fort zhurëm dhe mos me kërkue shumë se ti açik dynjas nuk je, e dynjaja pra asht e tillë.

Featured post

A i duhet peshkut biçikleta?

Unë besoj se gruaja, financiarisht e pavarur, sot nuk ka nevojë për burrë, në aspektin tradicional pra për t’i ofruar kulm mbi kokë, ushqim, mbrojtje e besa besa as për të bërë fëmijë kur kihet parasysh se sot gratë mund të mbesin shtatzënë me inseminim artificial. Por, unë poashtu besoj se një gruaje të tillë sot, përkundër mungesës së nevojës nuk i mungon dëshira për një burrë. Dëshira pra nuk i mungon. Por, sa është i gatshëm burri shqiptarë të mos jetë i nevojshëm dhe të kënaqet me faktin se është i dëshiruar. Sa i frikësohet ai të qenit vetëm i dëshiruar, pasi që specia e tij është mësuar të mos jap më shumë se minimumin prej vetes duke e pas lluksin e të qenit i nevojshëm. Sa të nevojshme e ka sot burri shqiptarë përkëdheljen e egos, kultivimin e ndjenjës së superioritetit, të qenit shpëtimtarë i familjes, të dëshmojë forcën qoftë edhe përmes muskujve. Dhe a është i gatshëm të ndryshojë?

Featured post

Mos harro që ti je nënë!

E di që nuk është e lehtë, e di që lukthi të rrotullohet, stomaku të dhemb, e di që i ndjen copat e shpirtit tek bien një nga një si fluska bore për ta shturar rrugën e urrejtjes. E di që inati të ka verbuar dhe mllefi të ka errësuar mendjen, e di që me raste e humb arsyen e shëndosh, që është e kuptueshme. Humbe arsyen, qaj e shaj sa të mundesh, çjerru, qesh e përqesh dhe bëjë çfarëdo që ty të ndihmon të tejkalosh këtë situatë por jo para fëmijëve

Featured post

Çfarë kam mësuar si një nënë e vetme në Kosovë

U bë tashmë një kohë që unë jam një nënë e vetme dhe përkundër faktit që cop ramë me u integru në Evropë e me i zhdukë kufijtë fizik, kufijtë e mentalitetit të shoqërisë sonë janë shumë të ngushtë për... Continue Reading →

Featured post

Ty, që kurrë mend s’u mbushe!

Ty që dashurohesh në potencial, në të mirën, të këndshmen, të njerëzishmen. Ty që je gjithmonë aty, që flakë prapa zënkat e zemërimet, që ushqen moralin dhe nderin, që shtrin dorën e hapë zemrën, që ofron ndihmë dhe dashuri të pakusht, ty që kurrë mend s’u mbushe! Të faleminderit! Pa ty kjo botë nuk do të kishte dritë!

Featured post

Prej cilës botë je ti?

Prej cilës botë je ti emrin e cilës lule e mban, pse nuk je sikur gratë tjera që kalojnë sikur era emrin e të cilave as nuk e kujton, puthjet e të cilave i harron me mëngjesin e parë? Prej... Continue Reading →

Toja

    Nji grue, nji gomë e çfryme, nji smundje, a nji dëshirë: frikat para teje, frikat aq të qeta sa mundesh me i studiju sikurse figurat mbi dërrasën e shahut… nuk janë gjanat e mdhaja që e çojnë njeriun... Continue Reading →

Pasqyra e zezë

Sigurisht i kujtoni me nostalgji kohërat e shkuara, edhe pse jo aq të lavdishme, kur kemi jetuar nën dhunë dhe varfëri të çdoditshme por që kemi qenë të lumtur. Kohërat kur vinin mysafirët për çaj dhe gurabia! Ndërkaq sot, kur jetojmë të lirë, kur e kemi zëvendësuar çajin me verë dhe gurabitë me brumëra shumë më të sofistikuara, jemi të palumtur. Sot, në kohën e gjithë këtyre aplikacioneve që na e mundësojnë komunikimin e menjëhershëm dhe gjithë kësaj teknologjie që ka për qëllim të na socializoj, ne jemi më të vetmuar se që kemi qenë në të kaluarën.

Tash

Ti munesh besë mos me m’zanë, që tash e kapërcej edhe lumin ma t’fellë ndoshta bash kur s’duhet e nji hap se qes ndoshta bash kur duhet ….   Kjo asht e vërteta jem, që për ty munet me kanë... Continue Reading →

Blog te WordPress.com.

Sipër ↑

Këtë e pëlqejnë %d blogues: