Të zi e kishin qiellin e diellin e ngushtë
qi s’mujke me ua shkri akullnajat e ngrituna
prej të bâmave katran
Ama bukën e hajshin t’bardhë
Kangët e korbave i kishin jorgan
E mëngjeset lakuriqe
krejt cullak e nuk i mrrijke dielli
e kishin ngushtue fort
t’u ja shkelmu copat në t’katër anët
deri sa s’mbet gja prej tij
Prej tyne mbet e zeza korb
Edhe gjurmt korb
Edhe korbat edhe kangët e korbave
Se kangë ju kishin bâ
Ama bukën e hajshin t’bardhë