Njeriu i ligë asht sikur na
han, pin, ndonjëherë edhe flen
Andrron me u ba kozmopolit
Lexon Sartrin, citon Frojdin me shpres’ q’i ja ngjyrosin brumin
brumin katran pa shije
t’parrahun e t’papjekun
Rent sheshit shkujdesun
Ashtu ka digju q’i ecin bohemët
Ka zët çdo gja q’i s’ka, thue ti atij i janë marrë
I tërbuem krejt i kanë faj
q’i kozmopolit nuk po arrin me u ba!