Kur të plakem kam me u veshë ngjyrë vjollce
me nji kapele të kuqe që as më shkon e as më rri mirë.
Pensionin kam me harxhu në konjak, dorëza verore
dhe sandale t’satenit e me u anku qysh s’po na dalin paret as për bukë.
Kam me u ulë n’trotuarë kur të lodhem
me i mbledh mostrat dyqaneve e me i dhez alarmet
shkopin me e shtjerrë rrethojave publike
me e shly borxhin e rinisë teme t’shtrëngume.
Kam me dal me papuçe n’shi
me kputë lule prej oborreve t’hueja
e me u mësu me pshty.
Mundesh me veshë këmisha t’shëmtume e me u trashë
me i hangër tri kile suxhuk përnjiherë
ose veç bukë e turrshi për nji javë
me mbledh pendla e kalema e drangulia tjera.
Por ama tash duhet me vesh tesha që na mbajnë nxehtë
me e pagu qiranë e mos me sha rrugëve
me dhanë shembull të mirë për fëmijët
me thirrë shokë në darka e me i lexu gazetat.
Ndoshta ish kanë mirë me ja nisë me praktiku tash?
Që mos me i tronditë e befasu fort ata që më njohin
kur pa pritë të plakem e t’ja nisi me veshë vjollce.
Jenny Joseph
1961