Kërko

Me dorë në zemër…

Me zemër plot

Autor

vlora konushevci

Bloggere, nane, profesioniste ne marredhenie me publikun, perkthyese, agjent sekret shhhhtttt

Kur nji zog pushon së dashtuni – Vesna Parun

Njerëzit i dojnë takimet e shkurta, letrat e shkurta, përjetimet e shkurta t’cilave nuk ke nevoj me jau lyp kuptimin nalt te yjet e as te skajet ma t’rrezikshme, e t’panjohuna të shpirtit. Po ato vuejtjet  e vogla ngjiten kadale n’trupin tonë t’çkyem prej mërzie, e bahën vet vdekja.

Featured post

N’tana mënyrat grue – Maya Angelou

Me kenë grue asht punë e madhe. Jo pa kënaqësi madje edhe ekstazë, por prapëseprapë asht punë e pafund dhe e pamëshirshme. Me u ba nji grue e moçme mund t’kërkoj ndoshta veç me lind me gjenitale të caktueme, me trashigue gjene jetëgjatësie si dhe fatin mos me t’shkel ndonji kamion, por me u ba dhe me mbet grue kërkon ekzistencën dhe përkushtimin e nji gjenie.    

Featured post

Ti që i ki duert ma t’pafajme se t’mijat – Vesna Parun

Unë nuk e mbërriva moshën ma t’bukur t’burrnisë së tij. Pjellorinë e tij nuk e shtrëngova n’gjinin tem që asht shkretu prej shikimeve t’atyne që i rrahin bagëtinë n’pazar e hajnave lakmitar. Unë kurrë s’kam me i kap për dore fëmjët e tij. E përrallat që për ta i kam gatit dikur moti ndoshta ua tregoj tuj vajtue arinjëve t’vegjël e t’mjerë. t’braktisun në pyllin e zi.  

Featured post

Toja

    Nji grue, nji gomë e çfryme, nji smundje, a nji dëshirë: frikat para teje, frikat aq të qeta sa mundesh me i studiju sikurse figurat mbi dërrasën e shahut… nuk janë gjanat e mdhaja që e çojnë njeriun... Continue Reading →

Peng i gjahut

N’djep të dyja përkunden, vend nuk nxajnë Sikur në ndonji lojë bajate t’shahut bërthamën t’a shkundin e sytë t’i mjegullojnë!

Featured post

A kemi lujt boll?

Në vendin tem krejt kanë luftu, edhe unë që kam qenë në Bllace edhe ai që ka qenë në Zvicër prandaj kemi ma shumë veteranë se miza, ani që vendi na asht coptu. Në vendin tem pakicat i dojmë tepër... Continue Reading →

Featured post

Pasqyra e zezë

Sigurisht i kujtoni me nostalgji kohërat e shkuara, edhe pse jo aq të lavdishme, kur kemi jetuar nën dhunë dhe varfëri të çdoditshme por që kemi qenë të lumtur. Kohërat kur vinin mysafirët për çaj dhe gurabia! Ndërkaq sot, kur jetojmë të lirë, kur e kemi zëvendësuar çajin me verë dhe gurabitë me brumëra shumë më të sofistikuara, jemi të palumtur. Sot, në kohën e gjithë këtyre aplikacioneve që na e mundësojnë komunikimin e menjëhershëm dhe gjithë kësaj teknologjie që ka për qëllim të na socializoj, ne jemi më të vetmuar se që kemi qenë në të kaluarën.

Tash

Ti munesh besë mos me m’zanë, që tash e kapërcej edhe lumin ma t’fellë ndoshta bash kur s’duhet e nji hap se qes ndoshta bash kur duhet ….   Kjo asht e vërteta jem, që për ty munet me kanë... Continue Reading →

Skllavnia

Skllavnia Poezi e shkruar nga Vesna Parun, e përkthyer nga Vlora Konushevci. Jam grue … Rrëfimi jem i lashtë e i trishtuem asht dridh i ngujuem para ndërgjegjës shkamb të maleve. Mos m’gjykoni deri sa te k’noj këtë himn t’vërtetë... Continue Reading →

Blog te WordPress.com.

Sipër ↑

Këtë e pëlqejnë %d blogues: