Nisa me shkru nji poezi të shkurtë

krejt krejt të shkurtë si shkurti

për ty nanë e t’bamat e tua

por shkurt shkurti nuk e zuni

Nuk ta fali nanë qi m’ke ba me besue

Se qielli është matan’ udhe

E unë me një zgjatje dore

E vizatoj diellin a shiun a çka t’due

Qi m’ke qit mes yjesh e m’ke sodit

Me grshanët ma të holla m’ke dhan formë

E me brum të ndenjun m’ke qendis

T’u më randue me besim në këtë botë

Si me pas ditë që shpejt ki me m’lan

E m’ke lan në ma t’keqen stinë

E qysh unë ty tash me ta fal

Kur m’ke ngarkue me kaq guxim!